Amsterdam - Bonaire - Guayaquil - Quito
Nadat mijn ouders en Eva mij naar Schiphol hadden gebracht, moest ik nog heel even wachten op Dennis. Na nog even gezellig samen met Dennis wat gedronken te hebben, toch maar ingecheckt en uiteindelijk door de douane gegaan.
Toen begon de lange reis naar Quito. Eerst vlogen we naar Bonaire en kwamen daar midden in de nacht aan. Daarna vlogen we verder naar Guayaquil en toen uiteindelijk toch nog naar Quito. We kregen in Guayaquil en in Quito nog een ´douche´ van de brandweer, omdat de gezagvoerder zijn laatste vlucht maakte.
En toen op naar het hotel en een douche.
Quito
Na de douche van dag 1 moesten we ons weer beneden melden. We gingen eerst naar de Maria van Quito. Vanaf daar hadden we een super mooi uitzicht over Quito.
En toen op naar het centrum voor de lunch. Na een heerlijke lunch zijn we een aantal kerken en pleinen wezen bezoeken. Ik weet niet meer welke, want ik ben enigszins dood. Leve de jetlag!
Ik weet niet wanneer ik weer internet heb en ik heb geen bereik met mijn mobiel. Met andere woorden ik ben slecht bereikbaar
Quito - Otavalo
Na het ontbijt gingen we op weg naar Otavalo. Eerst reden we nog een stukje over de Pan American Highway, daarna over een tolweg. Er werd wel gezegd dat we niet te veel moesten wennen aan het goede wegdek, want dat zou echt minder worden. Dat merken we dan wel weer.
Onderweg kregen we ook nog een stukje te eten van de vrucht Chirmoya(?) en dat was best wel lekker.
De eerste echte stop was bij het Condor Park. Dit was een park waar ze roofvogels opvingen en de mensen meer wilden leren over de roofvogels. Erg leuk! Het was ook leuk dat er een grote groep schoolkinderen was en dat ik nog een (kleine) roofvogel op mijn arm heb mogen houden.
Na de lunch zijn we nog naar een rietvlechter, maker van muziekinstrumenten en een wever geweest. Dit ging allemaal gepaard met de nodige demonstraties en verkooppraatjes. En toch was het weer erg leuk.
Toen snel even terug naar het hotel en ´s-avonds met z´n allen lekker gaan eten.
Dit was weer een mooie dag en morgen moeten we weer erg vroeg op voor de markt.
Otavalo
Om 6.00u opstaan is erg vroeg!!! Ach ja, je hebt er wat voor over om de lokale dierenmarkt te zien.
Na een korte wandeling kwamen we daar dus aan. Een ongelooflijke bende die schijnbaar georganiseerd was in een kleinvee-afdeling en een afdeling voor varkens en koeien. Er tussendoor stonden trouwens ook nog eetkraampjes.
In Nederland word je meteen in de gevangenis gezet als je zo met dieren omgaat. Het is toch ook geen enkel probleem als een koe een 1 meter hogere vrachtwagen in moet springen.
Op de terugweg naar het hotel hebben we toch maar ontbeten.
Na ons ontbijt zijn we naar de beroemde markt van Otavalo gegaan om souvenirs te kopen, heel veel souvenirs. Ik geloof dat ik nu wel alles heb, inclusief een tas om alles in mee te nemen.
Van al dat shoppen kregen we honger. Uiteindelijk na veel zoeken hebben we toch maar op dezelfde plaats gegeten als vanmorgen.
Hierna zijn we met de bus naar de bergen gebracht. We zouden daar namelijk een paar uur gaan paardrijden. Super leuk. Echte smalle paden, bergje op, bergje af en een paard wat niet echt zin had. Ondanks het paard was het echt heel leuk.
Na onze rit zijn we terug naar het hotel gegaan om te douchen en weer netjes aan tafel te verschijnen.
Na een korte wandeling kwamen we (weer) bij een gezellig restaurant aan. En ook hier hebben we weer heerlijk gegeten. Na het eten nog even bij de open haard gezeten en toen weer terug gelopen naar het hotel.
Het was weer een `enerverende` dag.
Oh ja, we logeren in een voormalig klooster dat is omgebouwd tot hotel. Volgens mij slaap ik in een soort kapel of zoiets. Er zit namelijk een enorme dichtgemetselde muur in. (zie de foto´s en je snapt wat ik bedoel)
Otavalo - Puerto Quito
Vandaag gingen we op weg naar de jungle via de evenaar.
Onderweg naar Mitad del Mundo(evenaar) zagen we nog diverse vulkanen, waaronder de Cotopaxi. Deze gaan we nog beklimmen. Uiteindelijk komen we aan bij de evenaar. Hier werden we rondgeleid en zagen we allerlei bewijzen dat we op de evenaar stonden. Water dat recht naar beneden loopt, ei op een spijker kunnen zetten (ook mij lukte dat), trucjes met spierkracht (bizar).
Hier hadden we allemaal honger van gekregen dus gingen we toch maar eten, voordat we verder reden naar de jungle.
Onderweg begon het te regenen en dat hield niet meer op voor de rest van de dag.
Uiteindelijk aangekomen bij het hotel bleek dat ze ons eigenlijk pas volgende week verwachten. Er moest dus vanalles geregeld worden. Na een poos wachten zijn we eerst maar gaan genieten van het uizicht en daarna gaan eten. En als afsluiter van de dag hebben we ringen gemaakt van de palmnoot. Na een hoop schuren is het ook mij gelukt.
Daarna werden we naar onze cabanas gebracht. Ik had een enorme kamer met een badkamer met tuin!
Na een verfrissende douche ben ik maar onder de klamboe gaan slapen.
Puerto Quito
Na een heerlijke nacht met de bijbehorende jungle-geluiden, hebben we met z´n allen ontbeten.
Na het ontbijt en het uitzoeken van de regenlaarzen, zijn we met de bus vertrokken naar de Cascades Verdes.
Om daar te komen moesten we een behoorlijke wandeling maken door de modder, berg op, berg af.
Het doel was de zware wandeling wel waard. Het was echt een mooie waterval. De terugweg was eigenlijk nog iets zwaarder.
Toen we terug bij de bus waren, hebben we nog een drankje gemaakt van palmsuiker.
Daarna terug naar het hotel voor de douche en de lunch. Na de lunch zijn we nog echte chocolade wezen maken en proeven met een stukje banaan. Ook hebben we daar nog een mooie wandeling gemaakt en veel bloemen en planten gezien.
Terug bij het hotel mochten we weer even relaxen voor het eten en de salsa-les.
Na het wederom heerlijke eten kregen we dus salsa-les. Erg leuk, maar na de pauze werd er snel omgeschakeld naar de merengue(makkelijker).
Na de dansles hebben we nog even zitten kletsen en daarna toch maar weer gaan slapen.
Puerto Quito - Lasso
We vertrokken vanmorgen rond negen uur naar de fruitfarm van Don Emilio. Don Emilio heeft ons zijn hele fruitfarm laten zien. We hebben dan ook veel fruit gezien en geproefd wat je in Nederland niet hebt.
Hierna waren we terug gegaan naar ons hotel voor een douche en de lunch.
Na afscheid te hebben genomen van de eigenaar zijn we op weg gegaan naar Lasso. We zijn van 150m boven zeeniveau naar 2800m boven zeeniveau gegaan. En dit geeft best wel een temperatuurverschil.
Onderweg werden we weer getrakteerd op een sterk staaltje Ecuadoriaanse rijkunsten. Er dacht namelijk iemand in te halen in een onoverzichtelijke bocht op een natte, drukken weg in de regen en mist. Na wat gerem, geglibber stond deze achterstevoren in de berm. Ze kwamen er letterlijk lachend vanaf.
Uiteindelijk kwamen we op de hacienda aan over een mooie oprijlaan. Her en der stond er een mooie houtkachel, een bankje en waren er mooie tuien. Er was zelfs een klein kapelletje.
Tijdens het diner kwam er nog een bandje spelen. Na het eten was ik maar op tijd naar bed gegaan. We gingen morgen ten slotte de Cotopaxi beklimmen.
Oh ja, vandaag heb ik in totaal 4 verschillende landmeetploegen gezien. Samen met die in Quito is mijn record landmeters per vakantie nu gebroken.
Lasso - Riobamba
Na het ontbijt hadden we afscheid genomen van onze mooie hacienda om naarde Cotopaxi te gaan.
We waren allemaal gekleed als Michelin-mannetjes. Onderweg naar boven werd het weer steeds slechter. Tot het punt dat de bus eigenlijk niet meer verder kon rijden door de sneeuwstorm. Wij zijn allemaal nog doorgelopen tot de parkeerplaats. Daar moest je beslissen of je door de sneeuwstorm toch naar boven wilde lopen. Naast mij, zagen nog een paar andere mensen dit niet zitten. Wij zijn toen terug gelopen naar de bus en hebben daar zitten wachten op de anderen die het wel hadden geprobeerd.
Toen ook zij terug bij de bus waren zijn we op de mountainbike gestapt om de berg af te fietsen. Nou ja fietsen, meer remmen en racen dan fietsen. Uiteindelijk zijn we bij een meer aangekomen en hebben daar gegeten.
Na een goede lunch zijn we met de bus vertrokken naar Riobamba. Onderweg zagen we de Tunguroha(?) met sneeuw. Dit bleek echt bijzonder te zijn.
Na aankomst in het hotel en een heerlijk warme douche hebben we met de groep weer gegeten.
En na deze vermoeiende dag ben ik op tijd naar bed gegaan.
Riobamba
Vanmorgen mochten we iets langer blijven liggen dan andere dagen. We zouden vandaag namelijk naar Guamote gaan.
We hebben daar eerst Inti San bezocht. Dit is een sooirt school, kinderopvang en hostel in één. Allemaal bedoeld om de lokale bevolking te helpen.
Hierna gingen we de lokale markt(geen toeristenmarkt) bezoeken. Vandaag bleek wel een bijzondere dag te zijn. De president zou komen. Dus toen dat werd omgeroepen was er een stormloop naar de president.
Wij zijn eigenlijk gewoon op de markt gebleven. En hebben veel kleurrijke indianen gezien.
Terug bij Inti San bleek daar de vice-president met zijn gevolg te overnachten.
Na de lunch zijn we nog even over de markt gelopen voordat we met de bus terug naar Riobamba gingen.
In Riobamba moesten we nog even boodschappen doen voor het ontbijt van morgen. Ook hebben we nog een klein winkeltje bezocht waar ze natuurlijk ivoor(tagua) bewerkten.
Terug bij het hotel bleek het personeel voor het diner nog een show te geven, een soort van love-story. Erg grappig.
Riobamba - Banos
Grom de wekker gaat nu al af en het is pas 4.45u. Oh ja we moeten om 6.00u op het station zijn.
Dus om 6.00u klom ik op het dak van de trein. De trein vertrok pas om 7.00u, dus we konden even goed rond kijken vanaf het dak.
Na vertrek bleek al meteen dat je moest zitten, want staand viel je vanzelf wel.
Het eerste traject (Riobamba - Guamote) verliep zonder enig probleem en wij konden genieten van het uitzicht op de Chimborazo.
Het volgende traject (Guamote - Alausi) was een ander verhaal. We hadden nog steeds een geweldig uitzicht en de zon ging steeds meer schijnen. Toen stond de trein in één keer stil zonder duidelijke reden. We zagen al het personeel naar het begin van de trein lopen en verder. Ondertussen waren verschillende mede-passagiers, en ik ook, van het dak geklommen. Iedereen wilde weten wat er aan de hand was. Er bleek een kleine aardverschuiving te zijn geweest. En dat lag over het spoor. Onder het mom van vele handen maken licht werk hielpen verschillende mensen mee. (ik niet)
We kwamen uiteindelijk met een half uur vertraging aan in Alausi.
Traject drie (Alausi - Duivelsneus - Alausi) ging ook niet vlotjes. Eerst ontspoorde hier een wagonm die dus ook weer op de rails moest worden geholpen. Vervolgens ging het verplaatsen van de locomotief ook niet vlotjes. En als klap op de vuurpijl bleek op de terugweg het spoor beschadigd door de ontsporing.
Nadat dat was opgelost kwamen we uiteindelijk met 1,5 uur vertraging aan.
Snel de bus in voor een picknick en daarna op naar Banos.
We dachten even een shortcut te nemen, maar die bleek geblokkeerd. Nadat de bus over allerlei vage zandpaden was gereden, kwamen we om kwart over 8 bij het hotel aan. Iedereen was moe. Ook ik, dus ik ging meteen naar bed.
Banos
Vandaag zouden we gaan mountainbiken naar de Pailon de Diablo (waterval). Het was weer bergje op, bergje af. We moesten zelfs door een tunneltje zonder licht op de fiets en in de tunnel. Dat was wat minder.
Op een gegeven moment kwamen we bij twee naast elkaar gelegen bruggen aan. Hire kan je een soort bungee-schommel sprong maken. Nadat ik al mijn moed bij elkaar had geschraapt, ben ik 35m in de diepte gesprongen. Super gaaf !!!
Daarna zijn we nog met een soort kabelbaan de kloof overgestoken.
Aangekomen bij ons eindpunt moesten we nog 20 minuten naar beneden lopen om de waterval te kunnen zien. Het was een ontzettend mooie waterval, maar daarna moesten we wel weer terug omhoog klimmen. Dat was toch echt wat minder.
Toen we boven kwamen werden we getrakteerd op lunch en daarna werden we met een open vrachtwagen weer terug naar ons hotel gebracht.
´s-Avonds hebben we nog met de hele groep in een heel leuk klein restaurantje gegeten. Dit zat alleen zo vol, dat de bediening het niet aan kon.
Banos
Vanmorgen relaxed opgestaan en ontbeten, voordat we vertrokken om te gaan raften. Na een autorit van ongeveer een uur kwamen we aan bij het startpunt. Hier konden we onszelf in een wetsuit hijsen. We kregen ook een bijpassende helm, rediingsvest en schoenen. Na een korte uitleg gingen we het water op.
Het ene moment was het flink peddelen en daarna kon je je laten meevoeren door het wilde water.
Na een kleine stop bij een waterval zijn we doorgevaren naar het eindpunt. Het was niet te geloven dat we nu al 2 uur hadden gevaren.
We kregen als afsluiting nog een lunch voordat we weer terug gebracht werden naar het hotel.
`s-Avonds zijn we nog met een deel van de groep wezen eten. We mochten als verrassing een stukje cavia proeven. (Het smaakte als vette kip)
